باورنکردنی در اسپانیا: فوتبال زیر و رو شد!
به گزارش "ورزش سه"، این مسابقه در لیگ سگوندا دویژن فدراسیون فوتبال اسپانیا برگزار میشد. حریف تیم، اِخئا بود. نتیجه ۰-۲ به سود آنها شده بود. زمان با همان بیرحمی خاموشی که تیم بازنده بهخوبی آن را میشناسد در حال سپری شدن بود. در همین لحظه، خوان کاساخوس تصمیمی گرفت که هفتهها در ذهنش بود: تعویض دروازهبان اصلی با دروازهبان ذخیره که ویژگی متفاوتی داشت. او دروازهبانش را از روی نیمکت به میدان فرستاد تا با استفاده از روش «دروازهبان-بازیکن»، با کسی که برای این نقش مناسبتر است بازی کند. وقتی مربی در بین دو نیمه این تصمیم را اعلام کرد، همتیمیها کمی شوکه شدند، اما در نهایت موافقت کردند.
پویود در گفتوگو با مارکا
آن دروازهبان پابلو پویود بود. و آنچه بعد از آن رخ داد، یک اتفاق ساده را به یک لحظه تاریخی تبدیل کرد. این ایده همان روز شکل نگرفته بود؛ مدتی منتظر فرصت مناسب بود. پویود به مارکا گفت:«مربی حدود چهار یا پنج هفته پیش این موضوع را با من مطرح کرده بود. گفت اگر در بازیای دو یا سه گل عقب افتادیم، آن را امتحان کنیم. از من پرسید آیا جرأت انجامش را دارم؟ و من گفتم بله، با اعتماد کامل انجامش میدهم.» بعضی شجاعتها آرام و بیسر و صدا هستند؛ کافی است قبل از آنکه دقیقاً بدانی چه چیزی در پیش است، بگویی «بله».
«اینکه یک دروازهبان از دروازه بیرون بیاید و مثل فوتسال نقش دروازهبان-بازیکن را بازی کند، واقعاً چیز بسیار نادری است.»
فرصت ناگهان پیش آمد. تنها مربی و دروازهبان از این برنامه خبر داشتند. در بین دو نیمه، زمانی که نتیجه ۱-۰ بود، کاساخوس در رختکن اعلام کرد: اگر اخئا گل دوم را بزند، دروازهبان جلو خواهد آمد. پویود میگوید:«بازیکنان کمی شوکه شدند.» اما پذیرفتند. گاهی تیمها در همین لحظات ساخته میشوند؛ زمانی که کسی پیشنهادی تقریباً عجیب مطرح میکند و بقیه میگویند:«برو جلو.» «هدف ما این است که در جایگاههای پلیآف بمانیم و در پایان فصل برای صعود بجنگیم.»
اخئا گل دوم را زد. و پویود از دروازه بیرون آمد. او میگوید:«راستش در ابتدا کمی عصبی بودم چون ایده کاملاً روشن نبود.» اما بدن خیلی زود به شرایط جدید عادت میکند.»
«وقتی وارد زمین میشوی و باید نقش دروازهبان-بازیکن را بازی کنی، آدرنالین شدیدی میگیری. دروازهبانهایی مثل تراشتگن یا نویر با مهارتشان در بازی با پا میتوانند این کار را کاملاً انجام دهند.»
این ماجرا ۱۷ دقیقه طول کشید؛ از دقیقه ۷۹ تا ۹۷. هفده دقیقه با دروازهبانی که تبدیل به هافبک، بازیساز و رهبر تیم شده بود. حتی در نیمه زمین حریف نقش مدافع را هم ایفا میکرد.
او یادآوری میکند:«یک صحنه بود که مجبور شدم دریبل بزنم یا مهاجم را مهار کنم. این کاری است که مدتها انجام میدهیم. در نهایت دیگر عصبی نمیشوی. این آدرنالین لحظه است.»
برای حریف، این صحنه گیجکننده بود. برای هواداران اوتبو تقریباً غیرقابل توضیح. ابتدا گل اول به ثمر رسید. سپس در دقایق پایانی، گل تساوی از روی نقطه پنالتی به دست آمد. لحظهای دراماتیک بود؛ در حالی که دروازهبان همهجای زمین بازی میکرد و تیمش مسابقهای را که تقریباً از دست رفته بود نجات داد.
پویود توضیح میدهد:«هرچند گل دوم از یک پنالتی نسبتاً بحثبرانگیز به دست آمد، اما با شادی بزرگی همراه شد. مربی چهار یا پنج هفته پیش به من گفت: اگر دو یا سه گل عقب افتادیم، این کار را امتحان میکنیم.»
آن شادی فقط بهخاطر گرفتن یک امتیاز نبود. در سگوندا هر امتیازی ارزش دارد، اما چیزی که هواداران جشن میگرفتند چیز دیگری بود: نادر بودن آن لحظه و احساسی که نشان میداد فوتبال هنوز هم میتواند شگفتزده کند.
او میگوید:«فکر نمیکنم کسی قبلاً دیده باشد که دروازهبانی از دروازه بیرون بیاید و مثل فوتسال در نقش دروازهبان-بازیکن بازی کند. برای ما حس یک پیروزی را داشت.»
تصویری که وایرال شد
بعد از آن، تصاویر منتشر شد. ویدئو ابتدا میان هواداران فوتبال در آراگون دستبهدست شد، سپس به صفحات فوتبال رسید، به رسانهها راه پیدا کرد و مرزها را پشت سر گذاشت. هفده دقیقه از یک زمین در سگوندا حالا در کشورهایی دیده میشد که شاید بسیاری حتی ندانند آراگون دقیقاً روی نقشه کجاست. پویود با خونسردی میگوید:«این ویدئو واقعاً خیلی وایرال شده است.»
سؤال بزرگی بلافاصله مطرح شد: آیا چنین چیزی میتواند در فوتبال سطح بالا هم دیده شود؟ پویود این احتمال را رد نمیکند. او میگوید:«ممکن است به یک تاکتیک جدید تبدیل شود. برای بسیاری شاید احمقانه به نظر برسد، اما اگر آن را خوب درک کنند، میتوانند در زمین خودشان برتری عددی ایجاد کنند.»
او البته به ریسک بالای آن هم اشاره میکند:«ریسک زیادی دارد، چون هر از دست دادن توپ میتواند به یک ضدحمله و گل سرنوشتساز منجر شود.» به همین دلیل این تاکتیک فقط زمانی منطقی است که اختلاف گل کم باشد و تیم چیزی برای از دست دادن نداشته باشد.
«من در دقیقه ۷۹ یا ۸۰ وارد زمین شدم و تا دقیقه ۹۷ بازی کردم؛ حدود ۱۷ دقیقه در نقش دروازهبان-بازیکن.» اگر روزی مربیای جرأت کند این روش را امتحان کند، پویود گزینههای مشخصی در ذهن دارد:«تراشتگن میتواند کاملاً این کار را انجام دهد. همینطور نویر که در بازی با پا یک مرجع است.»
در همین حال، زندگی در اوتبو ادامه دارد. تیم همچنان برای ماندن در بالای جدول میجنگد و با وجود فصلی پر از مصدومیت، هنوز رؤیای حضور در پلیآف و صعود را در سر دارد.
و در آن زمین کوچک، حالا صحنهای ثبت شده که هیچکس انتظارش را نداشت: دروازهبانی که در نیمه زمین حریف بازی میکند، توپ در اطرافش در گردش است و مسابقهای که برای هفده دقیقه کاملاً متفاوت از هر چیز دیگری بود. البته آنها امیدوارند مجبور نشوند دوباره چنین کاری را تکرار کنند؛ «چون این یعنی ما دو گل یا بیشتر عقب هستیم.»