بررسی داوریهای لیگ برتر: پنالتی یونایتد درست بود؟
به گزارش "ورزش سه"، در ابتدای فصل به باشگاهها، هواداران و رسانهها اعلام شد که داوران رویکردی فعالانه در قبال گرفتن بازیکن در محوطه جریمه یا همان کشتی گرفتن (اصطلاحی که برخی به کار میبرند) اتخاذ خواهند کرد.
از آن زمان، شاهد نمونههای بسیار خوبی بودهایم که در آنها داوران داخل زمین خطاهای گرفتن بازیکن را به وضوح شناسایی کردهاند و در موارد دیگر، VAR توصیه به بازبینی صحنه کرده است. اما در شش یا هشت هفته گذشته، به نظر میرسد این موضوع شدت یافته و با تغییر تاکتیک در لیگ برتر، باشگاهها در هر ضربه ایستگاهی محوطه جریمه را شلوغ میکنند.
در جریان بازی روز یکشنبه بین آرسنال و چلسی، در یک ضربه کرنر دکلان رایس ژورل هاتو را گرفته بود، داوید رایا مهار شده بود، پیراهن گابریل ماگالاش کشیده میشد و ویکتور گیوکرش هم انزو فرناندز را میکشید. اوضاع بسیار آشفته بود. بازیکنان در این زمینه مسئولیت واقعی بر عهده دارند زیرا این حرکات با نمایشهای اغراقآمیز زیادی همراه است. بازیکنان به راحتی خود را روی زمین میاندازند و به دلیل شلوغی محوطه جریمه، تشخیص خطاها دشوار میشود.
بنابراین، شما به عنوان یک داور به دنبال چه چیزی هستید؟ موضوعی که ما آن را «تأثیر ملموس» مینامیم؛ جایی که مشخص است یک بازیکن مانع از بازی رقیب با توپ میشود. این میتواند یک حرکت غیرفوتبالی باشد، مانند زمانی که پشت به زننده ضربه هستید، هر دو دست خود را باز کردهاید و مانند بسکتبال بازیکن حریف را هدایت میکنید، یا زمانی که پیراهنی را گرفتهاید و رها نمیکنید. مهاجمان گاهی اوقات به اندازه مدافعان مقصر هستند، زیرا میخواهند برای خود فضا ایجاد کنند.
همچنین موقعیتهایی وجود دارد که هل دادن و کشیدن در جریانی است که خطا محسوب نمیشود؛ و به یاد داشته باشید که برای اعلام خطای دفاعی یا پنالتی، توپ باید در جریان بازی باشد. گاهی اوقات هر دو بازیکن در حال هل دادن و کشیدن یکدیگر هستند؛ ما به آن گرفتن متقابل میگوییم و به نظر من بهترین نتیجه در چنین حالتی، اجازه به ادامه بازی است. همه چیز به این بستگی دارد که جریان بازی نسبت به آنچه میبینیم چه حسی منتقل میکند.
ما در دو هفته گذشته نمونههایی از طیف وسیع تصمیماتی که داوران باید اتخاذ کنند، داشتهایم. در دربی شمال لندن، گل اسپرز به دلیل خطای رندال کولو موانی روی گابریل مردود شد.
موانی هر دو دست خود را به پشت مدافع آرسنال گذاشته بود و او را هل داد. پیتر بانکس، داور مسابقه، خطا اعلام کرد و با این تصمیم کاملاً راحت بود. مردم به واکنش گابریل و پرتاب کردن دستانش در هوا نگاه میکنند و شاید آن را نپسندند، اما VAR در این صحنه دخالت نمیکند زیرا داور مرتکب اشتباه واضح و مبرهنی نشده است.
سپس در بازی روز یکشنبه بین فولام و تاتنهام، شکایتهایی از سوی ایگور تودور مطرح شد که گل اول فولام باید به دلیل برخورد دست رائول خیمنز با رادو دراگوشین مردود میشد. این یک شکایت مشابه اما حادثهای متفاوت است، زیرا تماس بسیار جزئی بود. مانند هفته گذشته یک هل دادن واضح نبود. توماس برامال، داور بازی، از آن صحنه گذشت، زیرا اولویت در تمام طول فصل بر این بوده که تماسهای حداقلی جریمه نشوند.
کریگ پاوسون، داور VAR، آن را بررسی کرد و با نظر داور موافق بود. برخی میگویند اتفاقات گابریل و خیمنز یکی هستند، اما اینطور نیست. آیا داور در هیچکدام از این موارد اشتباه واضحی کرده است؟ خیر. این همان ماندن VAR در پسزمینه است که دنیای فوتبال انگلیس میگوید خواهان آن است.
روز شنبه در ترف مور شاهد یک بازی جذاب و رقابتی در لیگ برتر بودیم، اما متأسفانه سر و صدای پایان بازی بر سر یک گل مردود و زمانی بود که برای رسیدن به تصمیم نهایی صرف شد. اشلی بارنز تصور میکرد که در وقتهای اضافه گل تساوی ۴-۴ برنلی مقابل برنتفورد را به ثمر رسانده است. اولین زوایایی که دیدم قانعکننده نبودند، اما سپس یک زاویه نشان داد که بارنز مرتکب خطای هند شده و این ۱۰۰ درصد خطا بود.
طبق قوانین بازی، خطای هند تصادفی که بلافاصله منجر به گل شود، یعنی گل باید مردود شود؛ این یک تصمیم مبتنی بر واقعیت است. بحث اصلی در واقع حول محور زمانی است که برای بررسی این تصمیم صرف شد. حدود چهار و نیم دقیقه زمان نیاز بود، اما چیزی که مردم متوجه نشدند این بود که در منطقه فنی درگیری پیش آمده بود که آن هم باید بررسی میشد. به همین دلیل زمان بیش از حد معمول طول کشید. همه میخواهند تصمیمات سریع و دقیق باشد، اما اگر اینجا سریع عمل میکردید، ممکن بود تصمیم اشتباهی بگیرید. سوال بزرگتر شاید این باشد که آیا قانون در جایگاه درستی قرار دارد یا خیر.
روز یکشنبه در اولدترافورد، شاهد یک کار تیمی عالی بین داور، کمکداور و VAR بودیم که منجر به کارت قرمز برای ماکسنس لاکروا از کریستال پالاس شد. این حادثه در نیمه دوم رخ داد، در حالی که ماتئوس کُنیا مالک توپ بود. او به سمت محوطه جریمه میرفت، توسط لاکروا کشیده شد و این گرفتن تا داخل محوطه جریمه ادامه یافت.
گرفتن بازیکن در این زمینه در قانون منحصربهفرد است، زیرا اگر از بیرون محوطه شروع شود اما در داخل ادامه یابد، تبدیل به پنالتی میشود. بنابراین کریس کاوانا، داور مسابقه، مکث کوتاهی کرد تا با کمکداور خود که مشرف به صحنه بود ارتباط برقرار کند.
پس از پایان گفتگو، کاوانا به نقطه پنالتی اشاره کرد و سپس تونی هرینگتون، داور VAR، مداخله بسیار خوبی برای جلوگیری از یک موقعیت آشکار گلزنی انجام داد. کنیا مالک توپ بود، داخل محوطه جریمه حضور داشت، هیچ مدافع پوششی وجود نداشت و مسیر حرکتش مستقیماً به سمت دروازه بود. بنابراین خطای لاکروا منجر به اخراج شد. من از اینکه هرینگتون این موضوع را پرچم زد بسیار خوشحال شدم. داور قضاوت نهایی را بر عهده دارد، به این معنی که کاوانا به سمت مانیتور رفت و اعلام کارت قرمز را در ورزشگاه انجام داد.
بنابراین داور خطا را شناسایی کرد، کمکداور محل وقوع خطا را مشخص کرد و VAR با توصیه به بازبینی برای جلوگیری از موقعیت آشکار گلزنی، کار را تمام کرد. این یک حرکت بسیار هوشمندانه بود.