غروب غمانگیز فرعون: کاش اینطور نمیدیدیمت صلاح
به گزارش ورزش سه، سوت پایان بازی در ورزشگاه اتحاد که به صدا درآمد، دوربینهای تلویزیونی نه روی ارلینگ هالند، به خاطر هتتریک درخشانش، قفل شدند و نه روی جشن و پایکوبی هواداران سیتی؛ قاب اصلی، تصویر مردی بود که روی نیمکت سرد و ساکت لیورپول زانوهایش را بغل گرفته بود و با چشمانی بیفروغ به چمن سبز خیره شده بود. محمد صلاح، مردی که روزگاری کابوس هر شب مدافعان لیگ برتر بود، این روزها در حساسترین مقطع فصل به معمایی لاینحل برای آرنه اشلوت و هواداران لیورپول تبدیل شده است.
شکست تحقیرآمیز ۴-۰ مقابل منچسترسیتی در یکچهارم نهایی جام حذفی، تنها یک باخت ساده برای لیورپول نبود؛ این بازی رسماً اعلام پایان دوران با شکوه پادشاهی بود که در ۳۳ سالگی، خستهتر و ناامیدتر از همیشه به نظر میرسد. صلاح که دو هفته پیش اعلام کرد در پایان فصل آنفیلد را ترک خواهد کرد، در اولین بازی پس از این خبر رسمی، نمایشی ارائه داد که حتی سرسختترین منتقدانش را هم به فکر فرو برد.
الی مککوئیست، کارشناس شبکه تیانتی اسپورت، با لحنی آمیخته به حسرت درباره نمایش ستاره مصری گفت: «دیدن این نسخه از صلاح واقعاً غمانگیز است. او سایهای از آن بازیکنی است که سالها این لیگ و این کشور را به آتش میکشید. مایه شرمساری است که او اینگونه با فوتبال انگلیس خداحافظی میکند. در حال حاضر او نه اعتماد به نفس دارد و نه شبیه به یک بازیکن بزرگ عمل میکند.»
داستان سقوط صلاح در اتحاد از همان دقایق ابتدایی شروع شد. او در مصاف با عبدالقادر خوسانوف، مدافع جوان و ۲۲ ساله سیتی، چنان درمانده نشان داد که گویی هرگز در سطح اول فوتبال بازی نکرده است. تردید در زدن ضربه نهایی و از دست دادن توپ در موقعیتهای ایدهآل، نوید یک روز سیاه را میداد. اما اوج فاجعه زمانی رقم خورد که لیورپول با چهار گل عقب بود و یک ضربه پنالتی میتوانست حداقل کمی از بار سنگین این شکست کم کند. صلاح پشت توپ ایستاد، اما ضربه او نه قدرت داشت و نه دقت؛ جیمز ترافورد با یک تشخیص درست، به راحتی توپ را مهار کرد تا تحقیر فرعون در خانه رقیب تکمیل شود.
این افت فاحش در حالی رخ میدهد که صلاح فصل گذشته با ۲۹ گل و ۱۸ پاس گل، آماری خیرهکننده داشت. اما در این فصل، او تنها ۱۰ گل در تمامی رقابتها به ثمر رسانده که برای استانداردهای بالای او یک شکست مطلق محسوب میشود. تنشهای صلاح با آرنه اشلوت، سرمربی هلندی لیورپول، که پیش از رقابتهای جام ملتهای آفریقا علنی شد، قطعاً در این روند بیتاثیر نبوده است.
اشلوت اگرچه در کنفرانس خبری پیش از بازی اعلام کرد از تصمیماتش در قبال صلاح پشیمان نیست، اما کیست که نداند رابطه سرد این دو نفر، یکی از پاشنه آشیلهای لیورپول در فصل جاری بوده است.
سرمربی لیورپول با دفاع از رویکرد خود گفته بود: «شاید برخی تصور کنند اگر صلاح بازی نکند یعنی میخواهد برود، اما تاریخ نشان داده که او قبلاً هم در موقعیتهای مشابه (اشاره به دوران کلوپ) مانده و فصل درخشانی را پشت سر گذاشته است.» اما واقعیت درون زمین، حرف دیگری میزد. صلاح در دقیقه ۷۷ وقتی جای خود را به فدریکو کیهزا داد، حتی نای اعتراض هم نداشت. او با شانههایی افتاده و چهرهای که هیچ حسی در آن دیده نمیشد، به سمت نیمکت رفت.
تصاویر منتشر شده از صلاح روی نیمکت، تصویر مردی است که زیر بار فشار یک فصل بحرانی کمر خم کرده است. او که همیشه با انرژی و شور و حرارتش شناخته میشد، به نقطهای رسیده که به نظر میرسد حتی خودش هم دیگر به معجزه باور ندارد. پنالتی از دست رفته در برابر ترافورد، نمادی از تمام فصل او بود؛ بی هدف، لرزان و دور از انتظار.
لیورپول در آستانه نبرد مرگ و زندگی مقابل پاری سن ژرمن در لیگ قهرمانان قرار دارد و سوال بزرگ این است: آیا اشلوت باز هم به ستارهای که دیگر نمیدرخشد اعتماد خواهد کرد؟ هواداران لیورپول که سالها با گلهای صلاح در آنفیلد رویاپردازی کردند، حالا با حقیقتی تلخ روبرو هستند. پادشاه مصری که قرار بود با شکوه و عظمت از بندر جدا شود، در حال خروج از درهای پشتی باشگاه است.
این سکوت و درماندگی صلاح روی نیمکت اتحاد، پیامی واضح برای دنیای فوتبال داشت؛ دوران او در لیورپول به پایان رسیده است، اما این پایانی نبود که کسی برای او متصور باشد. در حالی که رقبایی مثل هالند با هتتریکهایشان دنیای فوتبال را تسخیر میکنند، صلاح در گوشه نیمکت با خاطرات روزهای خوشش تنها مانده است. برای مردی که زمانی نفر اول لیستهای بهترین بازیکن جهان بود، این غروب در منچستر، تلخترین پرده از نمایش هشت ساله او در پیراهن قرمز بود.